پارادایم بین المللی جامعه ی امن ؛ تضمین حقوق بنیادین یا توسعه ی کنترل

نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

چکیده

زمینه و هدف: استقرار جامعۀ امن به عنوان پارادایمی بی نالمللی به یکی از مهم ترین وظایف
حکوم تها تبدیل شده است که در تمام جوامع، صرف نظر از نظام سیاسی حاکم، مورد تأیید و تصدیق
شهروندان و واضعان سیاست جنایی قرار گرفته است. بر این اساس، دولت های مردم سالار با مداخلۀ
کمینه ای نظام کیفری در فضای آزاد مردم و جامعه از ی کسو، مرتفع نمودن عوامل موجد جرم و
مداخله های اجتماعی پیشگیرانه از سوی دیگر سعی در جامع هپذیر کردن شهروندان و ایجاد جامعۀ
امن در بستر آزادی داشته اند. در حالی که در جوامع اقتدارگرا و اقتدارگرای فراگیر تثبیت جامعۀ امن
مستمسکی برای افزایش کنترل و لحاظ نمودن آزادیِ حداقلی در بستر امنیت شده است.
روش: پژوهش حاضر از نظر نوع و هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی است و
جمع آوری اطلاعات در آن از طریق بررسی اسنادی و فی شبرداری بوده است.
یافت هها و نتیجه گیری: یافته های تحقیق نشان م یدهد در جوامع مردم سالار، تلاش حداکثری
در راستای عل تشناسی بزهکاری، جلوگیری از توسعۀ فضاهای کنترل شده و اولویت تدابیر پیشگیرانۀ
کنشی افزایشی در مقابل اقدامات قهرآمیز و توان گیر است. این در حالی است که تأمین امنیت
در دولت های اقتدارگرای فراگیر، توسعۀ فضاهای تحتِ پایش، توسل به مقولۀ کیفری به عنوان در
دس ��ترس ترین ابزار، با نادیده انگاشتن اصول مسلّم حقوقی و اخلاقی است، آن چنان که کنترل
حداکثری از طریق سیاست جنایی تقنینی، قضایی و اجراییِ سخ تگیرانه حاکم شده و به دلیل عدم
به رسمیت شناخته شدن جامعۀ مدنی، تأمین امنیت در پرتو رویکردهای امنی تگرا و سرکوبگر است.

کلیدواژه‌ها